چرا کنترل هویت برای امنیت دسترسی به API ضروری است؟

تا به حال از یک فرآیند احراز مجوز استفاده کرده‌اید؟ تا به حال برای ورود به حساب، یک کد PIN وارد کرده‌اید؟ اگر پاسخ‌تان بله است، پس از قبل با کنترل هویت آشنا هستید.

کنترل هویت برای نظارت و ایمن‌سازی درست تمام جنبه‌های یک شبکه، از جمله APIها حیاتی است. این مفهوم برای حفظ یک گردش‌کار کارآمد که همچنان امن باقی بماند نیز ضروری است. در محیط کاری امروز که بسیار رقابتی و پراکنده است، داشتن یک سیستم مناسب برای کنترل هویت یک ضرورت اساسی برای موفقیت محسوب می‌شود.

کنترل هویت چیست؟

کنترل هویت که با عنوان مدیریت هویت و دسترسی (IAM) نیز شناخته می‌شود، به تمامی موارد مرتبط با هویت یک کاربر و منابعی که می‌تواند به آن‌ها دسترسی داشته باشد اشاره دارد. گاهی به آن مدیریت هویت ماشین (MIM) نیز گفته می‌شود.

احراز هویت بخش مهمی از IAM است. یعنی ما هر روز از IAM استفاده می‌کنیم، چه هنگام وارد کردن یک رمز عبور و چه ارائه اطلاعات بیومتریک مانند اثر انگشت. این نمونه‌های روزمره کمک می‌کنند تصور کنیم کنترل هویت چگونه عمل می‌کند. برای مثال، یک دستگاه خودپرداز (ATM) را در نظر بگیرید: شماره حساب بانکی کاربر همان شناسه کاربری اوست و PIN نوعی فرآیند مجوزدهی است که به او اجازه می‌دهد به حساب خود دسترسی داشته باشد. اما این PIN به او اجازه دسترسی به حساب فرد دیگری را نمی‌دهد — یک نمونه ساده از اینکه چرا کنترل هویت حیاتی است.

این‌ها ساده‌ترین نمونه‌ها هستند، اما موارد پیچیده‌تری نیز وجود دارد ــ مثلاً دستگاه خودپرداز ممکن است سقف برداشت روزانه داشته باشد. یا بانک ممکن است بستن حساب را تنها به‌صورت حضوری مجاز بداند. این‌ها نمونه‌هایی از چگونگی اعمال IAM برای تعریف سطح دسترسی یا محدودسازی یک اقدام خاص هستند.

کنترل هویت به‌طور ویژه روی دو بخش تمرکز دارد: کاربران و نقش‌ها. هر کاربر یک شناسه منحصربه‌فرد دارد که امکان پیاده‌سازی IAM را فراهم می‌کند. نقش‌ها مشخص می‌کنند چه کسانی می‌توانند به چه داده‌هایی دسترسی داشته باشند. این قوانین عموماً با عنوان خط‌مشی‌ها شناخته می‌شوند.

مؤسسه مدیریت هویت، IAM را در قالب شش مرحله دسته‌بندی می‌کند که از آن با مدل AAA (احراز هویت، مجوزدهی و حسابرسی) یاد می‌شود.

شش مرحله IAM

1. شناسایی، تأیید و احراز هویت کاربر

2. مدیریت چرخه عمر کاربر و دسترسی

3. اعمال شیوه‌های امنیتی برای حفاظت از داده‌ها و دارایی‌های شرکت

4. ردیابی و نظارت بر فعالیت‌ها

5. حسابرسی و انطباق

6. مدیریت گردش‌کار

چگونه کنترل هویت امنیت API را بهبود می‌دهد

بر اساس یک مطالعه اخیر، ۶۵٪ از کاربران یک رمز عبور را برای چند حساب استفاده می‌کنند. بیش از ۵۰٪ کارکنان یک رمز عبور را برای تمامی حساب‌های کاری خود استفاده می‌کنند. نگران‌کننده‌تر اینکه ۸۱٪ رخنه‌های داده ناشی از مدیریت ضعیف رمز عبور است.

با توجه به اینکه یک کاربر به‌طور متوسط برای انجام یک کار از ۱۱ اپلیکیشن استفاده می‌کند، این موضوع می‌تواند کابوسی برای تیم‌های IT باشد. شاید امن‌ترین راه این باشد که هر کاربر برای هر ابزار رمز عبور اختصاصی داشته باشد، اما این برای کاربران بسیار آزاردهنده خواهد بود. IAM زمانی که درست پیاده‌سازی شود، بهترین راه‌حل است.

IAM برای شناسایی و نظارت هویت کاربران و کنترل داده‌هایی است که می‌توانند به آن‌ها دسترسی داشته باشند. حتی افزودن لایه‌های امنیتی مانند ورود یکپارچه (SSO) می‌تواند امنیت شبکه را بسیار افزایش دهد. وقتی SSO با احراز هویت چندمرحله‌ای تطبیقی (Adaptive MFA) ترکیب شود، مدیران می‌توانند دسترسی مشروط بر اساس مکان، دستگاه کاربر یا سایر عوامل اعمال کنند.

Adaptive MFA همچنین نوعی ارزیابی ریسک لحظه‌ای ایجاد می‌کند و از افشای داده‌های حساس قبل از شناسایی دسترسی غیرمجاز جلوگیری می‌کند. همین روش‌ها می‌توانند برای فراهم کردن تجربه بدون رمز عبور نیز استفاده شوند.

پنج روش که کنترل هویت امنیت API را بهبود می‌دهد

۱. جلوگیری از جعل هویت API و حملات مرد میانی

جعل هویت یک کاربر یا سرور معتبر یکی از رایج‌ترین روش‌های دسترسی غیرمجاز است. IAM می‌تواند با استفاده از تکنیک‌هایی مانند mTLS که احراز هویت دوطرفه را الزام می‌کند، از این حملات جلوگیری کند.

۲. جلوگیری از رخنه‌های داده و دسترسی غیرمجاز

کنترل هویت راهکاری ساده و مؤثر برای ایمن‌سازی داده‌ها است. امکان تعریف سطوح مختلف دسترسی برای کاربران گوناگون وجود دارد و می‌توان به‌طور منظم کلیدهای API و رمزهای عبور را تغییر داد. IAM بخش ضروری کنترل دسترسی مبتنی بر نقش (RBAC) است.

۳. ایمن‌سازی گواهی‌ها

IAM بهترین روش برای استفاده از توکن‌ها و گواهی‌های زمان‌محور است. وقتی هر کاربر شناسه منحصربه‌فرد دارد، زمان ورود او ثبت می‌شود و دسترسی زمان‌بندی می‌شود. این روش حتی در صورت رخنه، بازه دسترسی مهاجم را محدود می‌کند.

۴. بهبود مسئولیت‌پذیری و ردگیری

IAM امکان ایجاد استراتژی ثبت رویداد (Logging) را فراهم می‌کند. ثبت زمان ورود و خروج، و نظارت بر تراکنش‌ها، شفافیت را افزایش داده و امکان تحلیل رفتار کاربران را فراهم می‌کند. هرگونه رفتار غیرمعمول سریعاً قابل شناسایی خواهد بود.

۵. تسهیل اجرای سیاست‌های اعتماد صفر (Zero Trust)

براساس گزارش‌های اخیر، معماری Zero Trust رو به گسترش است. IAM برای اجرای این مدل ضروری است، زیرا باید در هر مرحله هویت بررسی شود و دسترسی بر اساس کمترین سطح مجاز اعطا گردد.

جمع‌بندی

کنترل هویت و IAM زمانی که APIهای شما عمومی باشند اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند. حتی اگر API کاملاً داخلی باشد، همچنان ضروری است بدانید چه کسی به شبکه دسترسی دارد و چه کاری انجام می‌دهد. تنها یک خطای امنیتی ممکن است باعث رخنه داده شود.

به همین دلیل استفاده از استانداردهای امنیت API مانند OAuth، OpenID Connect و OPA اهمیت دارد. IAM نه‌تنها امنیت را افزایش می‌دهد بلکه شبکه را کارآمدتر و استفاده از آن را ساده‌تر می‌کند. اهمیت آن تنها بیشتر از قبل خواهد شد.